Peregrinationes Silesies

Czas zamknąć wpisy poświęcone wrześniowym wyprawom. Dziś druga — nieco spóźniona — część weekendowego wypadu na pogranicze czesko-śląskie. Kto udaje się do Kudowy Zdroju w celach nie koniecznie związanych stricte z kuracją, powinien odbyć dłuższy spacer do miejsca zwanego Błędnymi Skałami. Ale po kolei! Na wyjście w góry poświęciliśmy sobotę. O poranku jednak byliśmy gotowi zrealizować plan awaryjny (podróż szynobusem do Dusznik Zdroju i zwiedzanie Muzeum Papiernictwa), bowiem pogoda — jak zwykle na Ziemi Kłodzkiej — okazała się kapryśna. Nie zdziwiło nas to! Mocno zachmurzone niebo nie zwiastowało słonecznego dnia, choć temperatura zdawała się być późnoletnia.  Ranek zatem poświęciliśmy na przygotowanie truskawkowych knedli (nie ma jak dobre jedzenie na dobry początek dnia) i rozmowę z urlopowiczem z pokoju obok. Mężczyzna polecił wycieczkę aż do Cieszyna, my w zamian — zwiedzanie Náchodu. Tak naprawdę nie wiemy, co przyniosło nieoczekiwaną zmianę — czy słoneczne życzenie nas...

Ostatni weekend września zawiódł nas ponownie do Czeskiego Zakątka. Urok przygranicznego obszaru oraz bogactwo miejsc godnych zobaczenia powodują, że moje „śląskie podróże” czasami przybierają formę wyprawy do regionu turystycznego, który Czesi określają mianem Kladské pomezi (Pogranicze kłodzkie). Jednym z miast leżących w tym regionie jest właśnie Náchod — brama do Czech. Mój náchodzki wpis jest zaledwie częścią relacji z naszej późno wrześniowej wyprawy. Dla osób odpoczywających w Kudowie Zdroju najdogodniejszym sposobem dotarcia do Náchodu jest linia autobusowa Náchod-Kudowa Zdrój, obsługiwana przez przewoźnika czeskiego. Autobus odjeżdża kilka razy dziennie (w weekendy nieco rzadziej) z przystanku przy ul. 1 Maja. Podróż trwa około 20 minut, a jej koszt wynosi zaledwie 24 Kč. Przesympatyczni kierowcy (Polacy i Czesi) zawożą nas wprost do oddalonego od Kudowy o 4 km centrum Náchodu — na dworzec autobusowy zintegrowany z dworcem Českých drah.  Ostatni raz była...

Jest stałym elementem czeskiego, kłodzkiego i śląskiego krajobrazu. Pilnie strzeże mostów i skrzyżowań dróg, czasami trzyma na ustach palec, jakby chciał nakazać milczenie. Towarzyszy nam podczas niemal każdej wyprawy. Św. Jan Nepomucen — spowiednik Zofii Bawarskiej, święty Domu Habsburskiego, patron Czech, Pragi i języka czeskiego, chroniący ludność przed powodziami. Jana Nepomucena fotografuję, ilekroć zobaczę jego figurę. Nie wyobrażam sobie podróży po Śląsku i przygranicznych czesko-polskich obszarach bez jego obecności. Niebywałe jest, jak mocno zrósł się ze Śląskiem — jego religią, architekturą i kulturą ludową. Jest aż tak bardzo ambiwalentnym świętym, że aż dziw, iż tak chętnie oddawano się w jego opiekę. Habsburgowie modlili się do niego przed Biwą pod Białą Górą w 1620 r. i wygrali, wybijając czeską szlachtę. Czesi zaś uczynili go swoim patronem i opiekunem własnej stolicy. Był zatem świętym obu wrogich stron… Zacznijmy jednak od początku. Historia Jana w telegra...